من تنها هستم
اما با تن ها هستم.تا زمانی که این حنجره کار می کند همچنان شیپوری خواهم ماند –هرچند گوش خراش- برای فریاد آن
درد مشترک که به اندازه ی یک تاریخ جان های ازاده مان را آزرده است.
با عشق.
شاهین نجفی
14 آوریل
2010
 |
شر اعظمی که به زندگی من خط و سو داد .
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر